Berke

Derslerimde önce ögrencinin neyi bilip neyi bilmedigini anlamak için kisa bir degerlendirme yapiyorum; bu sayede zaman kaybetmeden tam olarak ihtiyaç duyulan noktadan basliyoruz. Ezber yerine kavramsal anlamayi esas aliyorum: bir formülü neden kullandigimizi anlamadan üzerine insa etmeye çalismak, temelsiz duvar örmek gibi.

Ders yapisinda Sokratik yöntemi benimsiyorum: ögrenciye dogrudan cevap vermek yerine, dogru sorulari sorarak onun kendi kendine düsünmesini ve sonuca ulasmasini sagliyorum. "Peki bu adimda ne yapmaliyiz?", "Neden böyle düsündün?" gibi yönlendirici sorularla ögrenci aktif bir rol üstlenir; bu sayede kazanilan bilgi çok daha kalici olur. Türev, integral, limit gibi temel analiz konularindan diferansiyel denklemler ve sayilar teorisine kadar genis bir yelpazede ders verebiliyorum.

Soyut görünen her kavrami mutlaka somut bir baglama oturtuyorum; matematigin "nerede ise yaradigini" görmek, ögrencinin motivasyonunu ciddi ölçüde artiriyor. Ders sonunda kisa bir özet ve ögrencinin kendi basina çözebilecegi birkaç alistirma birakiyorum; böylece bilgi oturumu kapandiktan sonra da pekisiyor.