Muhammed Said Çetinkaya

Merhaba. Endüstri mühendisligi bölümünde son sinif ögrencisiyim. Okulumun sosyal yardim kulüplerinde rol aldikça fark ettim ki çocuklarla zaman geçirmek, özellikle onlara bir seyler katabilmek hayattaki en degerli, paha biçilemez islerden. Sonrasinda "neden daha fazlasini yapmiyorum?" diye içimden geçirmeye basladim. Zaten alti tane yegenim oldugundan çocuklarla iletisimim iyiydi ve daha fazlasini yapabilirdim. Beni bu satirlari yazmaya sürükleyen sebepler genel olarak bunlardir.

Sosyal yardim projelerimizde; yardim edebilecegimizi düsündügümüz köy okullarina, buldugumuz sponsorlarin destekleriyle edindigimiz malzemeleri götürüyor ve çocuklara o köyün disinda da bir dünya oldugunu göstermeye çalisiyorduk. Tabii ki en keyifli anlarimiz çocuklarla geçirdigimiz zamanlardi. Farkli yörelerden, farkli yaslardan, farkli kapasitelerden onlarca çocukla vakit geçirdikçe anladim ki her birinin farkli bir ögrenme örüntüsü var. Bunlar biri zeki, digeri degil veya biri tembel, digeri çaliskan diye ortaya çikan farkliliklar degillerdi. Her birinin hayal dünyasi, bilinçalti birbirinden farkliydi. Haliyle bu kadar farkli biçimlerde yontulmus kilitleri tek bir anahtarin açmasini beklemek yersiz olur. Her çocugun anlama biçimi farkliysa, her çocuga farkli biçimde anlatilmalidir.

Egitimde bireysellesmenin(sadece akademik egitim söz konusu ise) daha verimli olacagi düsüncesi, okuldan okula gezdikçe ve gördükçe kafamin içinde daha da filizlenmeye basladi. Hasili hem çocuklarla vakit geçirmekten keyif aldigimdan, hem bireysel egitimin onlar için daha faydali oldugunu düsündügümden, hem de henüz ögrenci oldugum için bu hizmeti düsük ücretler karsiligi yapabilecegimden dolayi bu ise giristim.

Donanimlarimdan bahsedecek olursam; ilkokul-ortaokul düzeyinde matematik, türkçe ve hayat bilgisi, fen, sosyal bilgiler ve ingilizce. Lise düzeyinde matematik, fizik, türkçe ve ingilizce.

Anlatacaklarim bu kadar. Okuyan herkesin aradigi ögretmeni ve basariyi edinmesini dilerim. Saglikli günler.

Muhammed Said Çetinkaya