Selin B.

ODTÜ mezunuyum ve yaklasik 6 yildir ilkokul ve ortaokul kademesindeki ögrencilerle çalisiyorum. Bunca zaman içinde gördügüm en net sey su: Bir ögrenci ögretmeniyle enerjisini tutturamadiysa veya ders onun için sadece "bitse de gitsek" dedigi bir saate dönüstüyse, ne anlatirsaniz anlatin havada kaliyor. Bu yüzden ben derslerimi bir "ögretmen" mesafesinden ziyade, ögrencinin dilinden konusan, onunla ayni frekansa giren bir abi/abla samimiyetiyle islemeye gayret ediyorum.

Ögrenciye Göre Yol Haritasi: Her çocugun kafa yapisi, anlama hizi ve sevdigi yöntem bambaskadir. Kimisi bir konuyu görsellerle hemen kavrar, kimisi bol pratikle pekistirir. Ilk derslerimizde ögrencimin tarzini analiz edip, dersleri tamamen ona özel materyallerle sekillendiriyorum. Tabletimi, güncel kaynaklari ve ögrencinin seviyesine en uygun dokümanlari dersin içine dahil ederek süreci çok daha akici hale getiriyorum.

Ezberden Uzak, Mantik Odakli Anlatim: "Bunu böyle ezberle geç" demek bana göre degil. Hangi ders olursa olsun konunun "nedenini" anlatinca, o karmasik yeni nesil sorular bile ögrenci için çözülebilir hale geliyor. Soruyu nasil parçalayacagini ve nereden saldiracagini ögrenen çocuk, bir süre sonra bana ihtiyaç duymadan da yolunu bulmaya basliyor.

Akademik Mentorluk : Sadece ders anlatip saatim dolunca bitirmiyorum. Masanin basina nasil oturulur, bir konu nasil planli çalisilir, sinav stresiyle nasil basa çikilir gibi konularda da rehberlik ediyorum. ODTÜ vizyonunu ve kendi çalisma disiplinimi onlara bir sekilde sevdirmeye çalisiyorum. Amacim, ögrencimin "ben zaten yapabiliyorum" dedigi o özgüveni kazanmasi.

Veli Iletisimi: Egitimi bir ekip isi olarak görüyorum. Ders bilgilendirmeleri ve ödev takibiyle ögrencinin gelisimini adim adim, seffaf bir sekilde paylasiyorum.

Günün sonunda benim için basari, ögrencimin dersin basina oflayarak degil, "bakalim bugün ne ögrenecegim" merakiyla oturmasidir. Kendi potansiyelini kesfeden bir çocugun önünde hiçbir sinav duramaz.