Emre

Hakkinda (Ögretme Tarzim):
Ders anlatirken tek hedefim su: ögrencinin konuyu gerçekten anlamasi. Sinavi geçecek kadar degil, ileride bir yerde o konuyla tekrar karsilastiginda "bunu biliyorum" diyebilecek kadar.
Bunu yaparken ezberden uzak duruyorum. Bir formülü vermeden önce "bu nereden geliyor, neden böyle çalisiyor?" sorusunu birlikte soruyoruz. Çünkü arkasini anlayan ögrenci, formülü unutsa bile yeniden türetebilir ,ezberciyse sinav stresinde her sey uçup gider.
Derse baslarken önce ögrencinin nerede takildigini anlamaya çalisirim. Bazen sorun o konuda degil, aylar önce geçilen bir temelde olur. Oradan baslariz, acele etmeyiz. Konuyu kavradiktan sonra soru çözeriz , ama körü körüne degil. "Neden bu yöntemi seçtin, baska türlü düsünebilir misin?" diye sorarim. Ayni soruyu farkli açilardan görmesini saglarim.
Ögrenciyi sürekli düsündürmeye, sorgulamaya, kendi kendine bir adim atmaya zorlarim. Cevabi hemen vermek yerine ipucu veririm, biraz ugrastiririm ,çünkü kendi buldugu seyi unutmuyor. Anlatmak kolay, ögretmek zor. Ben ikincisini yapmaya çalisiyorum.
Sabirliyim ama hedef odakliyim. Ayni seyi farkli örneklerle, farkli bakis açilariyla anlatirim. Anladigini hissedene kadar geçmem bu benim tarzim, degistirmiyorum.