Sedef Fenik

Üniversite düzeyinde Ingilizce ögretmeni olarak edindigim deneyim, dil ögretiminin yalnizca gramer kurallarini aktarmaktan ibaret olmadigini, ayni zamanda ögrencilerin dili aktif sekilde kullanabilecekleri bir ögrenme ortami olusturmanin ne kadar önemli oldugunu bana gösterdi. Derslerimi her zaman iletisim odakli ve ögrenci merkezli bir yaklasimla planladim.

Ögrencilerin dili pasif sekilde ögrenmek yerine aktif olarak konusmalarini saglamak için derslerimde bolca konusma pratigine yer verdim. Günlük hayat temalari, rol yapma aktiviteleri, tartisma çalismalari ve gerçek yasam senaryolari kullanarak ögrencilerin dili dogal bir sekilde kullanmalarini tesvik ettim. Bu sayede ögrenciler yalnizca teorik bilgi edinmekle kalmayip, ögrendiklerini gerçek iletisim durumlarina uyarlama firsati buldu.

Ayrica derslerimde dinleme, okuma ve yazma becerilerini dengeli bir sekilde gelistirmeye özen gösterdim. Her ögrencinin ögrenme hizinin ve tarzinin farkli oldugunu göz önünde bulundurarak ders içeriklerimi esnek bir sekilde uyarladim. Motivasyonu artirmak için pozitif geri bildirim ve düzenli ilerleme takibi uyguladim.

Özellikle ögrencilerin konusma korkusunu yenmeleri ve kendilerine güven kazanmalari benim için öncelikli hedef oldu. Bu amaçla hata yapmanin ögrenme sürecinin dogal bir parçasi oldugunu vurgulayan destekleyici bir sinif ortami olusturdum.

Tüm bu yaklasimim sayesinde ögrencilerimin Ingilizceyi daha akici, özgüvenli ve günlük yasamlarinda kullanabilir hale gelmelerini sagladim.